تفسير : أَوَ لَمْ يَكْفِهِمْ أَنَّآ أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتبَ يُتْلَى عَلَيْهِمْ : آيا ايشان را براى حجّت و برهان ، كفايت نمىكند اين كه نازل فرموديم بر تو قرآن را كه پيوسته خوانده مىشود بر ايشان به زبان عربى و شامل تمام آنچه عموم بشر در امور دين و دنيا و آخرت به آن محتاج باشند هست و جنبه‌هاى مختلف اعجاز را هم دارد ؟ پس چرا چيزهايى را از روى هواى نفسانى و دلبخواهى مىطلبند كه براى اثبات نبوّت ، هيچ نيازى به آنها نيست ؟ ! إِنَّ فِى ذَ لِكَ لَرَحْمَةً وَ ذِكْرَى لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ : بىترديد در اين كتاب ( قرآن ) ، رحمت و يادآورى است براى گروهى كه به آن ايمان آورند و از آن پيروى كنند . تبصره : آيهء شريفه بر آن دلالت دارد كه قرآن كريم به عنوان معجزهء پيامبر كافى است ؛ زيرا در اعلى مرتبهء فصاحت و اقصى درجهء بلاغت مىباشد و در همهء زمان‌ها اعجاز آن ثابت است ؛ زيرا تمام عقلا از اتيان به مثل آن عاجزند ، بنابراين از ساير معجزات براى اثبات نبوّت مهم‌تر خواهد بود . و نيز بر آن دلالت دارد كه قرآن مجيد ( البته به ضميمهء تفسير اهل بيت عليهم السلام ) كافى است براى عموم بشر در آنچه به آن محتاج‌اند از عبادات و معاملات و عقود و ايقاعات و سياسات و احكام و مواعظ ، به نحو اتمّ و اكمل ، كه در هيچ زمانى و در هيچ قسمتى محتاج به چيز ديگرى نيستند ، لذا به لسان استفهام تقريرى فرمايد : آيا كافى نيست بندگان را كه بر ايشان كتاب قرآن را نازل فرموديم ؟ ! ( آيهء 52 ) قُلْ كَفَى بِاللَّهِ بَيْنِى وَ بَيْنَكُمْ شَهِيدًا يَعْلَمُ مَا فِى السَّموَ تِ وَ الْأَرْضِ وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ بِالْبطِلِ وَ كَفَرُواْ بِاللَّهِ أُوْللِكَ هُمُ الْخسِرُونَ